Cytaty śmieszne,
zaskakujące,
prawdziwe...

Edward Stachura

 

 

Ach, kiedy ona cię kochać przestanie
Zobaczysz
Zobaczysz obcą własną twarz
Jakie wielkie oczy ma strach
Zobaczysz wszystko to samo
Co ja
Źródło: Zobaczysz

A w serce moje wstąpił wiatr
I tam on zamieszkał i szumi.
Źródło: Banita

Człowiek człowiekowi wilkiem! Lecz ty się nie daj zwilczyć!
Źródło: Człowiek człowiekowi

Dla wszystkich starczy miejsca
Pod wielkim dachem nieba
Źródło: Introit (Pieśń na wejście)

Jeszcze zdążymy w dżungli ludzkości siebie odnaleźć,
Tęskność zawrotna przybliża nas.
Zbiegną się wreszcie tory sieroce naszych dwu planet,
Cudnie spokrewnią się ciała nam.
Źródło: Jest już za późno, nie jest za późno

Ludzi coraz więcej, a człowieka coraz mniej.

Mówiłaś: nigdy nigdy nikt i nic
rozdzielić w życiu nas nie zdoła
Mówiłem: zawsze zawsze będę żyć
potężnie zawsze żyć, bo kocham.
Skończyło się
Miało wiecznie trwać
Skończyło się
już nie ma cię
ach jak szkoda nas
już nie ma mnie
Źródło: Odezwij się

Musisz mi pomóc, musisz mi pomóc,
Swoją miłością musisz mi pomóc;
Musisz pokochać mnie więcej,
Żebym się nie mógł w głęboką wodę
Rzucić!
Źródło: Musisz mi pomóc

Nie myśl że nie kocham
lub że tylko trochę
jak cię kocham nie powiem no bo nie wypowiem
tak ogromnie bardzo jeszcze więcej może
i dlatego właśnie żegnaj
zrozum dobrze żegnaj.
Źródło: Z nim będziesz szczęśliwsza

pomóż wspomóż dopomóż wyjątku czuły
odeprzeć tłumne armie reguły
Źródło: Kropka nad ypsylonem

Prawdziwy przyjaciel to nie ten, który odwala za ciebie całą robotę, lecz ten który uświadomi ci, że wszystko masz zrobić sam
Źródło: Fabula Rasa (rzecz o egoizmie)

Przysięgam wam, że płynie czas!
Że płynie czas i zabija rany!
Źródło: Czas płynie i zabija rany

Ruszaj się, Bruno, idziemy na piwo;
Niechybnie brakuje tam nas!
Od stania w miejscu niejeden już zginął,
Niejeden zginął już kwiat!
Źródło: Nie rozdziobią nas kruki

Swoją ciekawość świata trzeba umieć doskonalić.
Trzeba być tak szybkim, jak nadchodząca chwila.
Wódka, jak mówi Edmund Szerucki, to jest człowiek, z którym można porozmawiać. Od czasu do czasu.
Źródło: Wszystko jest poezja z 1975 roku

Wszystko jest poezją, ale pieniądz nie jest poezją. Ale też pieniądz jest niczym, sam z siebie immanentnie nie istnieje, został wymyślony, jest niczym, choć w tym świecie do tego doszło, że pieniądz jest wszystkim, wszystko można kupić, najgenialniejsze dzieła sztuki, ludzi nawet można kupić, oczywiście tych sprzedajnych, ale poezji się nie kupi.
Źródło: Miłość czyli życie, śmierć i zmartwychwstanie Michała Kątnego zaśpiewana, wypłakana i w niebo wzięta przez edwarda stachurę
Wszystko jest poezją, każdy jest poetą.
Źródło: Wszystko jest poezja z 1975 roku

Wszystko mnie boli, gdzie byś mnie nie dotknął, to mnie boli. Gdzie byś nie strzelił, to trafisz we mnie.
Opis: Stachura jako Janek Pradera
Źródło: Siekierezada

Z nim będziesz szczęśliwsza,
Dużo szczęśliwsza będziesz z nim.
Ja, cóż -
Włóczęga, niespokojny duch,
Ze mną można tylko
Pójść na wrzosowisko
I zapomnieć wszystko.
Źródło: Z nim będziesz szczęśliwsza

Ze wszystkich kluczy do domów najważniejszy jest wędrownych ptaków klucz.
Życie to jest teatr, mówisz ciągle, opowiadasz;
Maski coraz inne, coraz mylne się nakłada;
Wszystko to zabawa, wszystko to jest jedna gra
Przy otwartych i zamkniętych drzwiach.
To jest gra.
Źródło: Życie to nie teatr

Już od dawna wiedziałem, że łatwo można oszaleć. Nietrudno. Nie myślałem jednak, że tak straszliwie łatwo. Z czasem zacząłem coraz lepiej się na tym znać. Tak, że teraz mogę postawić zagadkę: jaka jest najłatwiejsza rzecz na świecie? Oszaleć! I druga zagadka: jaka jest najtrudniejsza rzecz na świecie? Nie oszaleć! Tak więc i ja wniosłem mały wkład do światowej historii zagadek, rebusów, szarad i innych rozrywek umysłowych.
Źródło: Cała jaskrawość

Żyjąc w natchnieniu tym wstrząsającym, że żywi jesteśmy, Santa Polonia, i wiemy, co nas czeka; żyjąc w natchnieniu tym nieustającym jak bicie serca, krążenie krwi czy łapanie ustami powietrza, zwyczajna jakaś czynność nabierała niezwyczajnych barw, przestawała być zwyczajna, nabierała takiej wagi, blasku i splendoru, tak straszliwej radości i smutku, że oddawałem się tej czynności bez reszty. Absolutnie. Jakby wieczyście. Na zawsze.
Źródło: Cała jaskrawość